3 wiersze
projekt mojego piekła
gdybym miał stworzyć miejsce zsyłki
zabawić się w architekta duchowych tortur
zacząłbym od wędzarni w której zamontowałbym grube haki
na solidnych gwintach by powiesić nieczułych
dyndające perpetuum mobile kamiennych serc
a reszta to literatura.
nieprzewidywalność
na każdym skrawku
ciała które dałem
moich poniesionych trudów
w przekleństwach
tysiącach porażek
wielkich satysfakcji
i rozczarowań
radość istnienia
w mojej naturze
z mojej woli
wbrew sobie
w słowie i milczeniu
wielkie miłowanie
po ludziach którzy
są mi nieżyczliwi
i tych, którzy chcą dla mnie
jak najlepiej
którzy nie pamiętają
i pozostanę na zawsze w ich sercu
nie mam krzyża na drogę
nie mieli szans zrozumieć
znali mnie lepiej niż ja siebie
maluje mi się na twarzy
pogodny uśmiech
z tego co istotne
i bez znaczenia
tym, co mnie spotkało
i tym, co ominęło
co zostało i przepadło
razem z nadzieją w siną dal
jestem wzruszony
z beznadziejnych sytuacji
ścian chroniących celów
w które nie wierzę
kamieni rzuconych pod nogi
wyszło coś pięknego
całym sobą
uśmiecham się
co dalej
wiosna
łapiąc rześki oddech ulubionej pory roku
znów przypomniałem sobie dzieciństwo
chaszcze na skrytki zjeżdżalnię do fikołków
ileż zawdzięczam dobrym duchom cierpliwości
niezdobyte bazy gdy nikt nie mógł mnie znaleźć
ale wcale nie ginąłem z mistrzostwa w chowanego
robiłem miejsce Świat też chciałby mi coś powiedzieć
czasem w glorii wracałem zmierzyć się w kapsle
ścigać się po wysokich bandach z mokrego piasku
pędzić przeżyciem w pełnej gotowości
i podmęczony przytulony do kory brzózek
zwisając na drzewie jak kocur w siódmym Życiu
w poczuciu że dnia nie dało się lepiej spędzić
aktualizowała mi się wielka już lista marzeń
podpisywałem sobie uśmiechem obietnicę
będę jeszcze szczęśliwszy gdy dorosnę