Ścierniwo
Ratownik przysiadł na niskim ogrodzeniu po drugiej stronie ulicy, pali.
Drugi w ambulansie wolno zbiera papiery.
Bezładna tekstura godziny twojej śmierci.
Tropy kilku ostatnich słów prowadzą w ściółkę z mrowiem zrębków,w śnieg; kiedy przyszli, wsunęli ciało w biały futerał.Składnia twojej śmierci – nie do pojęcia.Zapalać ci słowa odmienione, wkładać je w ziemię, lodowe kwiaty o żywych kolcach.
→***
luty w sopotni nad potokiem w dolinie
wśród zeszłorocznych liści
pręży się lekkomyślny lepiężnik biały
czy nie za wcześnie by odtrąbić koniec zimy?
Obczaj to poidełko dla kolibrów
Kiedy zawsze jest jakieś teraz które chroni się
przed wczoraj i jutrem na tyle by prześwietliło
jakieś OK, iksde i LOL.
Kiedy podlewasz paprotkę, a „ona” „robi” „ci” „numer”.
1.
Nie chodzi o to, żeby zwalczać powieść jako zło – to
skrajne zagęszczenie powieści w polu literackim
neguje jej rolę. Literatura nie powinna oczywiście ignorować
istnienia powieści, ale w jeszcze mniejszym stopniu
