Na chodniku leżały kawałki szkła. Dopiero po dwunastej zarządca budynku wpuścił do mieszkania ekipę sprzątającą, która wyłączyła światła, wymieniła szyby w oknach i starła z podłóg czarny pył. Zostały po nim: niedopita whisky, w połowie naładowany telefon, zagięta strona w Nowym Testamencie, parę nieotwartych listów z podmiejskim adresem zwrotnym i bladoróżowa opaska z motylkiem. Naturalnie, […]
„Nieadekwatna to jest śmierć w maju córko, kiedy świat kwitnie, a serce milknie.” Słowa ojca brzmią mi w uszach, kiedy patrzę na wiosenny ogród. Jeszcze wszystko soczyste, jędrne, ale w tym początku widzę już zapowiedź końca. Zieleń pełna soków zawiera żółć, która zaraz przejdzie w czerwień i z wolna kod dorosłości przejmie władzę. Już w […]
Klik, klik. No, załącz się. Coś nie działa ta zebra. Jakby się przegrzała, pierwszy raz się tak zacina. No, zobacz, co tu jest napisane na skanerze. Zebra. No, zebra. Taka firma dla kurierów, żeby skanowali. Może inne rzeczy też produkują, ale ja znam tylko te skanery. Sprawdź sobie w internecie, jak jesteś ciekawa, ja nic […]
Edit Piaf Akurat jestem na Korfu, kiedy ona strzyże pudla. Pudel jest w porządku, ale bez przesady – nie taki, żeby robić z tego religię. Biorą to na poważnie – idą we dwójkę na specjalny kurs strzyżenia pudli. Dwudniowy: teoria i praktyka. Nie ma tu miejsca na pomyłkę. Strzyżenie pudli to poważna sprawa. Maszynka wydaje […]
The sky is red, I’m deadThe sky is blue and so are youAlien Sex Fiend, „Hee-Haw (Here Come The Bone People)” Jeszcze przed chwilą unosił się nagi ponad czarą pełną gorącej krwi, sycąc się przez pory skóry życiodajnymi oparami, a półnagie, nasmarowane oliwką niewolnice złoconymi ostrzami podcinały gardła kolejnym składanym mu w ofierze ludziom. Czerwień […]
prolog IDZIE, IDZIE WSTĘP międzyplanetarna zbieraczka, zbieraczka zgięta wpółona idzie do przodu, nie niecierpliwi sięjestpochylone wpół postaciciągle zgięci wszyscy wszędzieidzie przez pola lasyktozbieraczka, zbieraczka zgięta wpół, idzie przez kontynenty i planetymiędzyplanetarna zbieraczka zgięta wpółjest pradawna jak kamień, który wchodzi na górę sam, jak zbieraczka samotna, która idzie, idzie co widzi zbieraczka:pety, kości, pety puszki,pety, kości, […]
Burze dzień cały.Cały dzień zburzony.Zbudzony burzą,burzą oburzonytwój człowiek jest. Marcin Świetlicki, Burzenie Chmury nadciągnęły od strony miasta. Pojawiły się nagle. Bordowosine, nabrzmiałe od wody, toczyły się wolno po szczytach wieżowców. Ich niski lot po niebie przypominał stado olbrzymich, napitych komarów, które za chwilę zwymiotują na domy w dole, ulice, samochody. Wraz z chmurami przyszedł wiatr. […]
Pierwszy raz zobaczyłam go w pubie „Dwóch Sasów”. Siadywał przy barze, najczęściej sam, niekiedy w towarzystwie kilku kolegów, wypijał pintę piwa i zerkał w moją stronę. Oczy miał w kolorze stali, spojrzenie chmurne, rysy twarzy ostro wyrzeźbione. Skórę ramion pokrywały tatuaże wychwalające w cyrylicy bohaterów średniowiecznych bitew. Imię nosił słowiańskie i melancholijne – Milan. Pochodził […]
Mój ojciec na studiach miał kolegę we wsi Gaj, pod Krakowem. Kilka razy byliśmy tam z nim i matką. „Jedziemy do Arka i Ewy”, mówili rodzice. Jako miastowy dzieciak nie przepadałem za tym. Na początku siedziałem z dorosłymi, kiedy oni grillowali i obalali kolejne flaszki. Niekiedy bawiłem się z moim psem Felkiem. Ciągnący się czas […]
Dość wcześnie wyjechaliśmy z domu. Wybrałem trasę do Czech raczej ubogą w niespodzianki. Bała się jechać autostradą, więc zgodziłem się na alternatywne rozwiązanie, jakim była droga przez obrzeża miast, wioski, wioseczki. Wziąłem ze sobą termos z kawą i rogalika z piekarni, do której zajechałem przez wyjazdem. Jej siostra poprosiła o kanapkę, ona niczego nie chciała. […]
